Skip to content

Receptor acetylocholiny mutacje podjednostek leżą u podstaw szybko-kanałowego zespołu miastenicznego i wieloogniskowej kongenity artrogrypozy cd

2 tygodnie ago

45 words

Do oszacowania prawdopodobieństwa otwarcia brano pod uwagę tylko klastry dłuższe niż 100 milisekund. Przeanalizowano co najmniej 20 skupień z każdego płata. Wartości są średnie. SEM i znaczące różnice między grupami określono za pomocą niesparowanego testu Studenta, przy czym P <0,05 zdefiniowano jako znaczącą różnicę. Wyniki Cechy kliniczne. Propositus, obecnie 6 lat, jest czwartym dzieckiem niepowiązanych rodziców, którzy nie mają zaburzeń neurologicznych. Uważa się, że ruchy płodu ulegają zmniejszeniu w porównaniu z ruchami jej pozostałych przy życiu sibów. Miała sztywne przykurcze zgięciowe stawów obiema rękami. W czasie porodu dusiła się podczas karmienia i rozwijała niedotlenienie. Zauważyła, że ma słabe okrzyki i ma problemy z karmieniem. W ciągu następnych kilku miesięcy miała kilka epizodów ciężkiej niewydolności oddechowej i sinicy z wtórnymi napadami drgawkowymi, a wymagana wentylacja była wymagana przez krótki czas. W wieku 4 miesięcy została przyjęta do Great Ormond Street Children s Hospital. Test edrofonium był pozytywny, a elektromiografia pojedynczego włókna wykazała zwiększony jitter z blokowaniem. Nie wykryto przeciwciał anty-AChR. Rozpoznano wrodzoną miastenię (J.-P. Lin), a leczenie pirydostygminą doprowadziło do poprawy siły. Szła 14 miesięcy. W wieku 6 lat, podczas regularnego leczenia pirydostygminy, miała ona zmęczoną opadanie powiek, ograniczenie ruchów gałek ocznych i sporadyczne trudności z połykaniem. Występowało męczące osłabienie kończyn górnych i dolnych. Nie była w stanie pokonać więcej niż 400 metrów i mogłaby się zmęczyć wchodząc po schodach. Dwaj starsi bracia mają się dobrze, ale trzeci brat zmniejszył ruchy płodu i był prezentowany po urodzeniu z podobnymi objawami jak te z propositus, w tym. Crablike. dłonie i obustronne opadanie powiek. Zmarł na odoskrzelowe zapalenie płuc w wieku 5 miesięcy. Mutacyjna analiza. Badanie przesiewowe regionów promotorowych i wszystkich eksonów w obrębie genów kodujących AChR.,.,. I. podjednostki przez analizę SSCP ujawniły dwa nieprawidłowe konformery, jeden w eksonie 3 i jeden w eksonie 7 AChR. gen podjednostki. Bezpośrednie sekwencjonowanie amplikonu egzon 3 wykazało przejście G.A w pozycji nukleotydowej 175, co powoduje substytucję aminokwasu missense, AE59K. Bezpośrednie sekwencjonowanie amplikonu egzonowego 7 wykazało delecję dinukleotydu AG, A756del2, na granicy eksonu / intronu (Figura 1a). Zastosowano trawienie endonukleazami restrykcyjnymi za pomocą BsiHKA I i DdeI w celu potwierdzenia mutacji i wykazania, że. E59K jest odziedziczony po matce i. 756del2 od ojca (Figura 1b). 5 E59 znajduje się w regionie zewnątrzkomórkowym, który jest dobrze konserwowany pomiędzy gatunkami, a każdy gatunek ma ujemnie naładowaną resztę (albo Glu albo Asp) w pozycji. 59 (Figura 1, c i d). Jednak region jest mniej dobrze konserwowany między podjednostkami (Figura 1d). . 756del2 znajduje się na granicy. -Ex egzon 7 / intron7 i prawdopodobnie doprowadzi do utraty eksonu 7 z. podjednostkowy transkrypt mRNA. Innymi możliwościami są normalne wycięcie intronu 7, co może prowadzić do przesunięcia ramki lub zatrzymania intronu 7, co spowoduje natychmiastowy kodon stop. Biopsja mięśnia od pacjenta nie była dostępna do badania splicingu. podjednostki transkryptów RNA, ale biorąc pod uwagę, że każda z tych możliwości spowoduje niefunkcjonalność. podjednostka. 756del2 prawie na pewno jest mutacją zerową. Figura (a) Analiza sekwencji DNA amplikonów PCR z próbek DNA pacjentów i kontrolnych wykazujących przejście G. A w eksonie 3 i delecję dinukleotydu AG w eksonie 7; oba są heterozygotyczne. (b) Analiza trawienia restrykcyjnego endonukleazą amplikonów PCR z propositus i rodziców. Digesty poddano elektroforezie na żelu 2% agaroza / TBE i wizualizowano w świetle ultrafioletowym. Fragment BsiHKA I amplikonu egzonu 3 pokazuje, że E59K jest odziedziczony po matce, a trawienie DdeI egzonu 7 amplikonu pokazuje. 756del2 jest dziedziczone po ojcu. (c) Schematyczne przedstawienie pozycji mutacji w obrębie. podjednostka. (d) Wielokrotne uliniowienie wydedukowanych sekwencji aminokwasowych w sąsiedztwie mutacji AE59K w N-końcowej domenie zewnątrzkomórkowej dla ludzkich podjednostek AChR i dla. podjednostki z sześciu gatunków. Badania ekspresji. Ponieważ fenotyp pacjenta sugerował wpływ mutacji w macicy, a także na dojrzałym mięśniu, badaliśmy funkcjonalne działanie. mutacje podjednostkowe na AChR człowieka zarówno płodowego, jak i dorosłego. cDNA kodujące mutanta. podjednostki w połączeniu z dzikim typem.,.,. lub. transfekowano do komórek HEK293 i zmierzono powierzchnię komórek 125I – (3 – BuTx. Aby dowieść, że powierzchnia wiązania 125I -. – BuTx była spowodowana zawartością AChR. podjednostki, my immunoprecypitujemy za pomocą. podjednostkowe mAb specyficzne dla podjednostki (Figura 2a)
[przypisy: strażak pielgrzymowice, nalewka z aronii liście wiśni, leczenie żylaków kończyn dolnych ]
[podobne: odklejenie siatkówki oka, obliczanie wskaźnika bmi, pierogi z mąki orkiszowej ]