Skip to content

Treści i tolerancja transplantacji ad

3 miesiące ago

735 words

Strategie delecyjne stosowane w czasie lub w czasie przeszczepu zmniejszają liczbę potencjalnie przeszczepialnych komórek T i ułatwiają działanie podzbiorów Treg. Podczas fazy podtrzymywania tolerancji, te Tregi, naturalnie występujące lub indukowane, mogą zatem działać skuteczniej na znacznie zmniejszoną liczbę efektorowych komórek T. Liczba komórek, jak oznaczono na osi y, przedstawia ilustrację, w jaki sposób względny stosunek podzbiorów efektorów względem Treg zmienia się podczas ustalania tolerancji przeszczepu i nie ma na celu porównania między grupami. Wiele rodzajów TregStudies Treg w transplantologii zidentyfikowało wiele populacji komórek o różnych fenotypach powierzchni komórki i, w pewnym stopniu, o różnych mechanizmach działania (11). Jedna populacja jest naturalnie występującym podzbiorem limfocytów T CD4 +, który powstaje podczas rozwoju limfocytów T w grasicy i najlepiej określa się przez ekspresję konstytutywną. łańcuch receptora IL-2, CD25 (2). Druga populacja składa się z indukowanych podzbiorów Treg, które mogą powstać podczas przebiegu normalnej odpowiedzi immunologicznej (prawdopodobnie w celu zakończenia reakcji, gdy patogen zostanie wyeliminowany i zapobiegania wtórnej autoimmunizacji). Te. Indukowane. Tregi, w dużej mierze zawarte w przedziale CD4 +, różnią się od ich naturalnie występujących odpowiedników CD4 + CD25 +. Ponadto CD8 + Tregs, TCR + CD4. CD8. Również limfocyty T i NK Treg odgrywają rolę w różnych modelach tolerancji przeszczepów (12-15). Naturalnie występująca charakterystyka Treg. Badanie Treg było historycznie okaleczone przez brak wiarygodnych markerów komórkowych lub molekularnych, które są niezbędne do identyfikacji tych komórek. Brak takich narzędzi doprowadził do pytania, czy Tregi istnieją. Zmieniło się to jednak wraz z odkryciem, że marker molekularny CD25, uprzednio uważany za ekspresjonowany tylko na ostatnio aktywowanych komórkach T, również ulegał ekspresji w podzbiorze spoczynkowych komórek T CD4 + z funkcją regulacyjną (1). Naturalnie występujące limfocyty CD4 + CD25 + rozwijają się w grasicy. Te Tregi stanowią około 5. 10% dojrzałego CD4 + CD8. tymocyty i około 10% obwodowych komórek T CD4 + (16, 17). Inne markery powierzchni komórkowej, takie jak CD45RB, CTLA-4, receptor receptora TNF receptora TNF indukowanego glukokortykoidami (GITR lub TNFRSF18), CD122, CD103 (integryna. E. 7), CD134 (OX40) i CD62L (L. selektyna), których względne poziomy ekspresji można wykorzystać do określenia i wyizolowania CD4 + CD25 + Treg również zidentyfikowano (3). Jednakże, podobnie jak w przypadku CD25, żadna z tych cząsteczek sama nie stanowi znaczącego markera dla naturalnie występujących Treg, ponieważ są one również eksprymowane na innych podzbiorach komórek T CD4 +, szczególnie aktywowanych limfocytach T. Niedawno okazało się, że czynnik transkrypcyjny Foxp3 widełek / skrzydlatych helis jest unikalnie wyrażany przez naturalnie występujące Treg CD4 + CD25 + i uważa się, że działa jako główny przełącznik kontrolujący różnicowanie Treg (18, 19). Jednak wewnątrzkomórkowa lokalizacja Foxp3 stawia oczywiste ograniczenie w jego wykorzystaniu w identyfikacji i badaniu Treg. Dlatego wysiłki w dalszym ciągu znajdują ostateczny marker powierzchniowy Treg. Mechanizm akcji. Chociaż dokładny mechanizm, za pomocą którego te komórki wywierają działanie immunosupresyjne, pozostaje nieuchwytny, wiadomo, że Treg CD4 + CD25 + hamują proliferację komórek T efektorowych in vitro poprzez mechanizm zależny od kontaktu komórki, który jest w dużej mierze niezależny od cytokin (20. 22). W szczególności badania te wskazują na rolę cząsteczek pomocniczych, takich jak CTLA-4 i GITR wyrażanych na powierzchni Treg (23, 24). Jest to sprzeczne z modelami in vivo, w których blokada IL-10 i TGF-. odnotowano, że znosi zależność od Treg w przypadku alloantygenu (25, 26). Te pozorne rozbieżności można wytłumaczyć wymogiem kontaktu komórki z trzecią komórką, taką jak APC, a następnie opracowaniem cytokin, które mogą bezpośrednio tłumić inne komórki lub rekrutować je, aby stały się regulatorami (patrz także poniżej). Rola w transplantacji. Rola naturalnie występujących CD4 + CD25 + Treg w rozwoju tolerancji przeszczepu została po raz pierwszy wskazana przez ich zdolność do stłumienia wszczepienia wersetu choroby gospodarza w mysich modelach allogenicznego przeszczepu szpiku kostnego. Podczas transferu allogenicznego CD4 + CD25. naiwne lub efektorowe komórki T normalnie prowadzą do choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi, kotransfer oczyszczonych CD4 + CD25 + Treg wraz z CD4 + CD25. Komórki T znacząco opóźniły wystąpienie choroby (27). Inne grupy potwierdziły te odkrycia, chociaż nie jest jasne, czy aktywność potransptowanych Treg jest amplifikowana przez lub zależy od innych typów komórek, takich jak APC lub inne komórki T in vivo, czy też same Tregi są wystarczające do tłumienia alloreaktywności T komórki (28)
[podobne: rezonans magnetyczny poznan, zajęcia sportowe dla dzieci, wisła strumień ]
[więcej w: herbata z miodem i cytryną, arbuz indeks glikemiczny, odklejenie siatkówki oka ]