Skip to content

Treści i tolerancja transplantacji cd

3 miesiące ago

700 words

W transplantacji narządów i tkanek, kotransfer komórek T CD4 + CD25 + myszom z niedoborem komórek T wraz z naiwną CD4 + CD25. komórki mogą blokować zdolność tego ostatniego podzbioru komórek do odrzucania drobnych lub niedopasowanych MHC allogenicznych przeszczepów skóry (25, 29). Podsumowując, badania te wskazują, że naturalnie występujące Tregi mogą odgrywać rolę w osiągnięciu tolerancji przeszczepów. Indukowalna charakterystyka Treg CD4 +. Naturalnie występująca populacja Treg opisana powyżej ma wrodzone zdolności tłumienia. Jednak zidentyfikowano również populacje komórek T, których aktywność immunosupresyjna jest indukowana / nabyta na obwodzie. Istnieją głównie 2 populacje tych indukowalnych Treg ważnych dla tolerancji przeszczepu: komórki Th3 i komórki Tr1. Najpierw zidentyfikowano komórki Th3 ze względu na ich rolę, poprzez wydzielanie TGF-a, w rozwoju tolerancji immunologicznej po spożyciu antygenów (określanych jako doustna tolerancja) (30). Komórki Tr1 są podobne do komórek Th3, ale wydzielają duże ilości IL-10 i zostały najpierw scharakteryzowane na podstawie ich roli w zapobieganiu autoimmunologicznemu zapaleniu jelita grubego (31). Istnieje wiele różnic między naturalnie występującymi Tregami i tymi indukowanymi na obrzeżach. Po pierwsze, Treg CD4 + CD25 + ulega rozwojowi w grasicy, podczas gdy nie ma dowodów sugerujących rozwój grasicy komórek Th3 lub Tr1. Zamiast tego, indukowane Tregi zależą od czynników obwodowych, takich jak dojrzałość lub rodzaj stymulującego APC i dostępność cytokin, takich jak TGF-a. (32). Po drugie, w przeciwieństwie do Treg CD4 + CD25 +, które wywierają swoją funkcję supresyjną poprzez mechanizm zależny od komórki i niezależny od cytokiny, zarówno komórki Th3 jak i Tr1 wydają się działać niezależnie od kontaktu komórka-komórka i tłumić odpowiedzi odpornościowe poprzez wydzielanie. immunosupresyjnych cytokin, takich jak IL-10 i TGF-a (33). Wreszcie, zdolność komórek Tr1 do lokalizacji anatomicznych miejsc różni się od zdolności komórek T CD4 + CD25 +. Komórki Tr1 mają tendencję do migracji do miejsc zapalenia, podczas gdy naturalnie występujące komórki T CD4 + CD25 + są przeważnie wykrywane w narządach limfatycznych (34). Porozumienie w tej kwestii nie jest jednak powszechne, ponieważ Graca et al. ostatnio wykazano istnienie Treg CD4 + CD25 + w tolerowanych alloprzeszczepach (35). Obecnie indukowane podgrupy Treg są w dużej mierze identyfikowane na podstawie ich wydzielania cytokin immunosupresyjnych. Podobnie jak w przypadku Treg CD4 + CD25 +, nie ma określonego markera powierzchni komórki, aby odróżnić je od innych podzbiorów komórek T. Podczas gdy Foxp3 jest wyrażany przez Treg CD4 + CD25 +, nie jest jeszcze jasne, czy reguluje on rozwój podzbiorów limfocytów T T3 lub TR1 (36). Jednakże okazało się, że TGF-a, mediator cytokiny w działaniu komórek Th3, przekształca nieregulaminowy CD4 + CD25. Limfocyty T w regulatorowe limfocyty T CD4 + CD25 +, w połączeniu z indukcją ekspresji Foxp3 (37). Rola w transplantacji. W kontekście przeszczepu alloprzeszczepów zaproponowano indukcję fenotypu komórek T regulatorowych w allogenicznych limfocytach T jako główny czynnik przyczyniający się do utrzymania tolerancji osiągniętej dzięki wybranym strategiom (38). Rzeczywiście stwierdzono, że powtarzalna stymulacja nieskutecznych limfocytów T za pomocą niedojrzałych allogenicznych DC powoduje rozwój fenotypu supresyjnego poprzez odpowiedź komórek T (39). Status dojrzewania i rodzaje stymulujących DC obecnych w przeszczepionej tkance są niewątpliwie kluczowym czynnikiem w określaniu wyniku reakcji alloimmunologicznej. Fenotypowo, niedojrzałe DC nie stymulują optymalnych odpowiedzi komórek efektorowych T, z powodu niskiej ekspresji czynników kostymulujących limfocytów T i prozapalnych cytokin. W rzeczywistości takie komórki często są zdolne do indukowania fenotypu Treg w odpowiedziach komórek T (5). Poza ich stanem dojrzałym ważne jest jednak rozważenie mnogości istniejących podtypów DC, ponieważ szereg ostatnich doniesień pokazuje, że poszczególne podzbiory DC mogą indukować fenotyp Treg (np. Komórki Th3 lub Tr1) niezależnie od ich stanu dojrzewania ( 40, 41). Podczas gdy indukowane Tregi reprezentują podzestaw odróżniający się od ich naturalnie występujących odpowiedników CD4 + CD25 +, istnieją znaczne dowody wskazujące, że limfocyty T CD4 + CD25 + odgrywają ważną rolę w rozwoju. tych komórek, promując potencjalnie szkodliwe dla przeszczepu komórki efektorowe T do przyjęcia fenotypowego supresora Trl (42, 43). Obecnie mechanizm tego działania nie jest jednak znany i może obejmować bezpośrednie oddziaływanie komórka-komórka, zaangażowanie trzeciej komórki (takiej jak APC), rozpuszczalne mediatory lub pewną kombinację trzech czynników.
[podobne: lks beskid brenna, odklejenie siatkówki oka, pełnia księżyca a samopoczucie ]
[więcej w: obliczanie wskaźnika bmi, pierogi z mąki orkiszowej, pogotowie dentystyczne olsztyn ]