Skip to content

Wystąpienie autoimmunologicznego zespołu limfoproliferacyjnego (ALPS) u ludzi w wyniku akumulacji defektów genetycznych cd

2 tygodnie ago

761 words

W przypadku pacjentów 5 i 6, udoskonaliliśmy centromerowy region punktu przerwania o około 1,3 kb przed locus TNFRSF6 (Figura 2A). Utratę heterozygotyczności (LOH) obserwowano do bardziej odległego markera telomerowego, co wskazuje, że brakowało około 45 Mb rodzicielskiego DNA. Zachowana heterozygotyczność obserwowana w limfocytach T CD4 + sugeruje, że bardzo niewiele (jeśli w ogóle) z tych komórek nosi tę samą aberrację chromosomową. Nasze dane wskazują, że komórki DN T wykazują telomową disomię niepodzielną (UPD) lub częściową utratę długiego ramienia chromosomu 10. Ta sama analiza przeprowadzona na DN komórkach T od pacjenta 4 i pacjenta 7 ujawniła również mozaikowy LOH obejmujący 60 Mb lub więcej , odpowiednio (rysunek 2A). Zjawisko to nie było obserwowane w komórkach DN T od 3 pacjentów z ALPS niosących mutacje ICD TNFRSF6 z niekompletną penetracją kliniczną lub od zdrowych nosicieli z rodzin do 4 (dane nie przedstawione). Porównawcza hybrydyzacja genomowa u pacjentów 4, 6 i 7 (Figura 2B) i FISH u pacjentów 6 i 7 (dane nie pokazane) potwierdziła LOH i zachowała tę samą liczbę kopii genu. Wielkość segmentu chromosomalnego, na który wpływa LOH u pacjenta 4, wynosiła około 75 Mb. Wyniki te wykazują, że (a) utracono allel typu dzikiego i (b) zmutowany allel został zduplikowany od szacowanego punktu przerwania do końca chromosomu 10. Figura 2LOH na chromosomie 10 komórek T DN od 4 pacjentów niosących zarodkowe heterozygotyczne mutacje TNFRSF6. (A) Polimorficzne markery stosowane do charakteryzacji LOH. Każdy allel jest reprezentowany przez symbol I. Poziome słupki wskazują górny region LOH w komórkach T DN. NI, nie informacyjny. (B) Profil hybrydyzacji porównawczego genomu chromosomu 10, pokazujący LOH (fenotyp A / A lub B / B, ale bez heterozygotyczności A / B) i stabilną liczbę kopii allelu (liczby powyżej schematu odzwierciedlały liczbę kopii alleli: 2 kopie wzdłuż całego chromosomu), które są charakterystyczne dla UPD (duplikacja zmutowanego allelu z utratą allelu typu dzikiego) w DN komórkach T pacjentów 4, 6 i 7. Grot strzałki wskazuje górne miejsce LOH. Pomiar ekspresji FAS w komórkach z 2 przerywanymi allelami TNFRSF6. W celu określenia wpływu tych dodatkowych mutacji TNFRSF6 lub aberracji chromosomowych, przeanalizowaliśmy ekspresję białka FAS w komórkach T CD4, CD8 i DN z 7 pacjentów, 3 bezobjawowe MPR (pacjentka 2 × s matka, ojciec 3 pacjenta, i ojciec pacjenta 4.) i 5 zdrowych kontrolnych (Figura 3). Po pierwsze, stwierdziliśmy, że ekspresja FAS w pojedynczych-dodatnich (CD4 lub CD8) limfocytach T była nieco niższa niż wartości kontrolne u wszystkich pacjentów lub krewnych niosących mutację ECD typu TNFRSF6 o małej przenikalności (z wyjątkiem pacjenta 1); to sugeruje, że zarodkowa mutacja TNFRSF6 w allelu doprowadziła do wadliwej ekspresji u pacjentów 2 do 7. Dalsza analiza wskazała, że zdecydowana większość tych pacjentów. Komórki T DN nie wyrażały FAS. Co ciekawe, limfocyty T DN u pacjentów 2, 3 i 4 wyrażały mniej FAS niż w przypadku matki pacjenta 2, ojca pacjenta 3 i ojca pacjenta 4 (ryc. 3, A i B). Niska ekspresja FAS w tych komórkach nie była spowodowana defektem aktywacji, ponieważ eksprymowały one wysokie ilości ludzkich cząsteczek antygenu II antygenu leukocytów (Suplementowa Figura 1). Co znamienne, nie zaobserwowano spadku ekspresji FAS u 3 pacjentów niosących germinalną mutację ICD TNFRSF6 związaną z niską penetracją. W związku z tym u tych pacjentów nie wykryto mutacji somatycznych. Wyniki te wskazują, że zdarzenie somatyczne w komórkach T DN jest głównie związane ze zmniejszoną ekspresją FAS poprzez utratę allelu TNFRSF6 typu dzikiego. Figura 3 Wpływ mutacji TNFRSF6 na ekspresję białka FAS przez podzbiory limfocytów. Ekspresję FAS przez limfocyty T CD4, CD8 i DN określono za pomocą analizy FACS (A) dla pacjentów do 3 niosących zarodkową mutację TNFRSF6 i somatyczną mutację TNFRSF6 w drugim allelu; (B) dla pacjentów 4 do 7 niosących zarodkową heterozygotyczną mutację TNFRSF6 i wykazującą LOH na drugim allelu; i (C) dla 3 pacjentów z ALPS niosących mutacje w genie ICD TNFRSF6 linii zarodkowej. Analizę przeprowadzono również dla 3 MPR (pacjentka 2. S matka, pacjent 3. S ojca i ojciec pacjenta 4. S). Pacjentów 2 i pacjentów 4 do 6 oraz ich odpowiednich MPR analizowano równolegle w tym samym eksperymencie, stosując cytometr ARIA II. Pacjent 1, pacjent 3 i wszyscy pacjenci z mutacjami ICD byli przetwarzani w odrębnych eksperymentach równolegle z różnymi zdrowymi kontrolami, przy użyciu cytometru ARIA II. Liczby na histogramach wskazują procent komórek we wskazanych bramkach FAS-ujemnych, a liczby pogrubione oznaczają średnią fluorescencję intensywności FAS w całej populacji. Dyskusja Poważny ALPS występuje zawsze, gdy oba allele TNFRSF6 są zmutowane w linii płciowej u ludzi (9, 15, 16) lub myszy (17)
[podobne: obliczanie wskaźnika bmi, pełnia księżyca a samopoczucie, odklejenie siatkówki oka ]
[podobne: aparat ortodontyczny nfz, herbata z miodem i cytryną, arbuz indeks glikemiczny ]