Skip to content

Zewnątrzkomórkowy wapń wywołuje odpowiedź chemokinetyczną z monocytów in vitro i in vivo czesc 4

1 miesiąc ago

747 words

Testy transmigracyjne wykorzystano do określenia, czy Ca2 + był zdolny do indukowania chemotaksji monocytów w analizie szachownicy (górny panel). Wprowadzono 104 monocyty, a średnią liczbę komórek migrujących w odpowiedzi na każdy gradient Ca2 + pokazano dla trzech niezależnych eksperymentów. Zaobserwowano zależny od dawki efekt, przy maksymalnej chemotaksji obserwowanej przy 4,5 mM Ca2 +, który był hamowalny przez wstępne traktowanie toksyną krztuśca (PTX) (dolny panel). (b) Chemotaksja monocytów w kierunku pozytywnego gradientu Ca2 + w stężeniu 3 mM była również hamowalna przez wstępne traktowanie inhibitorami kinazy tyrozynowej genisteiny (gen) lub zie- mycynę (herb), ale nie przez inhibitor kinazy PI-3 wortmaninę (brzeczkę). (c) Rola CaR w pośredniczeniu w reakcji chemotaktycznej na podwyższony poziom Ca2 + była wspierana przez większą siłę działania R-467 (agonista R) niż S-467 (agonista S) w stymulowaniu chemotaksji. Należy zauważyć, że dotychczas nie zdefiniowano żadnych specyficznych antagonistów ani przeciwciał neutralizujących dla CaR. Wartości P reprezentują porównanie z 3-mM Ca2 + kontrolą przy użyciu testu Student. (d) Chemotaksja PBMC otrzymana z CaR2 /. myszy i myszy CaR + / + oceniano również w odpowiedzi na 4,5 mM Ca2 + i na MCP-1 w obecności 1,5 mM Ca2 +. Procent migracji monocytów CaR + / + (czarne słupki) i CaR3 /. monocytów (szare paski) są pokazane. Przedstawiono dane z dwóch oddzielnych eksperymentów (średnia . SEM). AP = 0,0481, test ucznia. (e) Chemotaksja monocytów CD14 + w kierunku dodatniego gradientu stężenia MCP-1 była również zależna od Ca2 + i zwiększona. Przedstawiono migrację monocytów w obecności różnych poziomów Ca2 + z MCP-1 (czarne słupki) lub bez MCP-1 (szare słupki). Odsetek komórek migrujących w odpowiedzi na MCP-1 może być zwiększony przez zwiększone stężenia Ca2 + ze szczytową dodaną aktywnością przy 4,5 mM Ca2 +. Dane reprezentują średnią. SEM co najmniej trzech niezależnych eksperymentów. Aby potwierdzić rolę CaR w pośredniczeniu w chemotaksji indukowanej przez gradient wapnia, zbadaliśmy komórki jednojądrzaste pochodzące od noworodków myszy CaRa / p, CaR + / y i CaR + / +. Komórki były zdolne do ruchu chemotaktycznego w kierunku MCP-1; jednak, CaR. /. komórki nie transmigrowały do gradientu Ca2 + (Figura 2d), definitywnie demonstrując rolę CaR w odpowiedzi. Interakcje z receptorem chemokin. Następnie oceniliśmy, czy wapń wchodził w interakcje z innymi regulatorami migracji monocytów, oceniając koekspresję receptorów chemokin i CaR na pierwotnych ludzkich monocytowych komórkach dorosłych. CCR2 i CCR5 były obecne na 100% CD14 + PBMC, a CXCR4 był obecny na 87%; koekspresja CaR z CCR2 została zauważona w 97% CD14 + PBMC, a koekspresja z CXCR4 była widoczna w 83%. Funkcjonalne odpowiedzi monocytów na aktywację receptorów chemokin mierzono następnie w obecności lub nieobecności stymulacji CaR za pomocą testów transmigracji. Chemotaksja CD14 + PBMC do dodatniego gradientu stężenia MCP-1 była zależna od pozakomórkowego wapnia, jak donosiły inni (28, 29), podczas gdy MIP-1. i SDF-1. indukowana migracja niezależna od wapnia (dane nie pokazane). Odsetek komórek migrujących w odpowiedzi na MCP-1 może być zwiększony przez podniesienie pozakomórkowego Ca2 +, a szczytowa aktywność odnotowana przy 4,5 mM Ca2 + (Figura 2e). Wzrost w transmigracji wywołany kombinacją MCP-1 i podwyższonymi stężeniami Ca2 + był większy niż suma transmigracji wywołanej przez sam MCP-1 lub Ca2 +, co wskazuje na synergiczny charakter interakcji. Przeciwnie, nie zaobserwowano efektu synergicznego, gdy MIP-1. lub SDF-1. był używany w połączeniu z dodanym Ca2 +. Mechanizm, za pomocą którego Ca2 + wzmógł odpowiedź na MCP-1, oceniano oceniając kinetykę ekspresji receptora po stymulacji CaR. Ekspozycja komórek na podwyższony poziom Ca2 + powodowała regulację w górę CCR2 na powierzchni komórki po 3 godzinach (tabela 1). Przeciwnie, przeciwciała skierowane przeciwko CCR5 nie wykazywały żadnej zmiany w medianie intensywności fluorescencji, podczas gdy ekspresja CXCR4 wzrosła, ale nie osiągnęła istotności statystycznej. Podobnie intensywność fluorescencji barwienia przeciwciała anty-CD4 nie zmieniała się wraz ze stężeniem Ca2 +, co wykluczało niespecyficzne wzmocnienie barwienia przeciwciał w obecności zwiększonego wapnia. Hamowanie syntezy nowych białek przez cykloheksymid nie miało wpływu na regulację CCR2 za pośrednictwem Ca2 +, co wskazuje, że przerabianie receptora Ca2 + lub handel ludźmi (lub obydwa) zmieniały się pomiędzy pulami komórkowymi i wewnątrzkomórkowymi, zamiast generowania nowych cząsteczek receptora. Tabela Ekspozycja monocytów CD14 + na Ca2 + wzmaga ekspresję CCR2 w sposób zależny od dawki Aby ocenić, czy istnieje wzajemna regulacja CaR przez receptory chemokin, ocenialiśmy ekspresję powierzchniową CaR na komórkach przed i po ekspozycji na chemokiny SDF-1. lub MCP-1
[przypisy: pierogi z mąki orkiszowej, przedszkole strumień, lks strażak pielgrzymowice ]
[hasła pokrewne: aparat ortodontyczny nfz, herbata z miodem i cytryną, arbuz indeks glikemiczny ]